مرد افتاده بر زمین, مرده , یکی فریاد می زند دلاور بر خیز و دلاور بی حرکت می ماند.دو , سه , ده هزار نفر فریاد می زنند, بر نمی خیزد. اما همه می خواهند, بر می خیزد. نخستین فرد را میبوسد و به راه می افتد.
یادمـــــــــــــــــــــــــــــان باشــــــــــــــــــد...
یادم باشد خطی ننویسم که کسی آزرده شود و بنویسم از حال مردمان حتی اگر کسی آزرده شود.
یادم باشد چیزی به زبان نیاورم که به کسی بر بخورد و بگویم از زبان مردمان تا شاید به کسی بربخورد.
یادم باشد که چند سال دیر تر رسیدن به هدفهای کوچک بهتر از فراموش کردن اهداف بزرگ است.
یادم باشد که هر روز آدمهای زیادی را می بینم که دوست دارند مثل من باشند مثل تو باشند همانهائی که هر لحظه واژه ی نیاز را با خود زمزمه می کنند.
یادم باشد که حالا دیگر به عنوان یک روز نامه نگار که باید زوایای تاریک را با نوشته هایش روشن کند وظیفه ای سنگین تر پیدا کرده ام.
یادم باشد که حالا شمعی در دست دارم حتی اگر بیم خاموشی اش برود.
یادت باشد که این آب در هاون کوبیدن نیست.بیهوده کاری نیست.
یادت باشد که روزگار همیشه خوش و خرم و همه چیز بر وفق مراد است!!!
یادت باشد که از تو می آموزند خواندن و نوشتن را و دوباره خواندن و نوشتن و...
یادمان باشد هرگز لااقل به خودمان دروغ نگوئیم.
یادمان باشد راه خود را به بیراهه ختم نکنیم.
یادمان باشد که یا بمانیم و کاری بکنیم و یا....
یادمان باشد که همه اینها لذت بخش است اگرو تنهااگر"او"بهانه باشد.